Alismataceae (Żabieńcowate),
licząca ok. 70 gatunków rodzina, zamieszkujacych głównie obszary
o klimacie umiarkowanym i tropikalnym płn. półkuli, nieliczne
jednak sięgają na płd. półkulę. Należą tu rośliny wodne i błotne
o liściach podzielonych zawsze na blaszkę i ogonek (ten ostatni zwykle
bardzo długi w stosunku do blaszki). Kwiaty przeważnie drobne, zwykle
obupłciowe, o 3-listkowym, zielonawym kielichu i 3 zazwyczaj białych płatkach
korony. Liczba pręcików różna - przeważnie wynosi 6. Liczne zwykle
owocolistki tworzą pojedyncze, wolne słupki, ułożone często
spiralnie na wydłużonym dnie kwiatowym - jest to niewątpliwie
pierwotna cecha, nawiązująca do prymitywnych roślin dwuliściennych.
Owocem jest drobny orzeszek.
We florze polskiej występuje 7 gatunków, z których najbardziej znana
jest s t r z a ł k a
w o d n a (Sagittaria
sagittifolia), rosnąca pospolicie w przybrzeżnych partiach
zbiorników wodnych. Jej charakterystyczne liście mają strzałkowatą
blaszkę tylko wtedy, gdy rośnie na tyle płytko, że ogonki liściowe
mogą sterczeć z wody. W przeciwnym wypadku strzałka tworzy jedynie pływające
na powierzchni wody okrągławe liście lub tylko podwodne, równowąskie.
Inną pospolita rośliną tej rodziny jest ż
a b i e n i e c b a b k
a w o d n a (Alisma plantago-aquatica) rosnąca
w rowach, na moczarach, przy brzegach rzek i jezior. Liście jej maja
jajowate blaszki na długich ogonkach.
Warto
wiedzieć :
Żabieniec babka wodna(Alisma plantago - aquatica), jest
zrzucającą liście byliną przybrzeżną o prostych, owalnych,
jasnozielonych liściach, rozwijających się ponad wodą. Luźne stożkowate
wiechy małych, różowawych do białych kwiatów ukazujących się w
czerwcu do sierpnia. Wymaga otwartego słonecznego stanowiska w mule
lub wodzie do 25 cm głębokości. Wysokość od 75 cm do 1 m, szer.
50 cm . Żabieniec lancetowaty(Alisma lanceolatum), ma znacznie
węższe liście i jest nieco mniejszy od żabieńca babki wodnej
dorasta do 60 cm, lecz jego kwiatostan jest bardziej ozdobny. Oba
gatunki mogą się krzyżować, dlatego nie polecam sadzić ich razem
w jednym zbiorniku.
U obu gatunków należy usuwać więdnące liście jesienią
oraz przekwitłe kwiaty, zanim dojrzałe nasiona zaczną się rozsiewać.
Można sadzić w sąsiedztwie kosaćców i tojeści rozesłanej oraz
przed pasem oczeretów. Wymaga otwartego słonecznego stanowiska w
mule lub wodzie do 25 cm głębokości.
Strzałka wodna (Sagittaria sagittifolia) lub
(Sagittaria japonica). Wczesnym latem strzałki wodne wykształcają
charakterystyczne ostre strzałkowate zielone liście i po kilku
tygodniach zakwitają. Tworząc stożkowate, luźne kwiatostany.
Kwiaty 3 płatkowe, barwy białej z ciemnopurpurowym środkiem,
kwitnie od połowy do późnego lata. Sadzimy ją na stanowisku słonecznym,
na głębokości od 8 do 23 cm, dorasta do wysokości 45 cm i
szer. 30 cm . Strzałka szerokolistna(Sagittaria latifolia) Zrzucająca
liście bylina przybrzeżna o wykręconych, delikatnie zielonych
liściach
i kwiatostanach białych kwiatów z czerwonawymi pręcikami. Zakwita
od połowy do późnego lata. Sadzimy na stanowisku słonecznym na głębokości
do 25 cm . Dorasta do wysokości 1,5 m i szer. 60 cm .
U obu gatunków należy usuwać więdnące liście jesienią
oraz przekwitłe kwiaty, zanim dojrzałe nasiona zaczną się rozsiewać.
Wszystkie te gatunki sadzimy w
stabilnych koszach, wypełnionych substratem gliny z piaskiem w
stosunku 1 : 2. Rosliny są bardzo ekspansywne i polecam raczej do średnich
i dużych sadzawek. (Sposób
sadzenia)